Camlar kırıldı bir bir, zaman dondu sanki. Odada yalnızca ikimiz, sessizlik ve bomboş duvarlar... Saatlerin her biri ayrı bir zamanı gösteriyor, takvimler farklı günlere işaret ediyor. Biz ise kendi…
Camlar kırıldı bir bir, zaman dondu sanki. Odada yalnızca ikimiz, sessizlik ve bomboş duvarlar... Saatlerin her biri ayrı bir zamanı gösteriyor, takvimler farklı günlere işaret ediyor. Biz ise kendi evrenimizde, başka bir gerçekliğin içindeydik. Duvarlar çöktü üzerimize, düşler ve hayallerle birlikte. Geriye ne umut kaldı ne de rüya; sadece sen, ben ve o ıssız oda... Bina yıkıldı parça parça, sen gittin, ben kaldım molozların arasında. Her şey dağılırken, yalnızca bu enkazın içinde yapayalnızdım. Kırık camlar, durmuş saatler ve dökülen duvarlar arasında kaybolan bir hikâye...
