Søren Kierkegaard, *Korku ve Titreme*'de "Johannes de silentio" takma ismiyle, imanın derinliklerine dalıyor. Eser, 1843 yılında ilk kez okuyucuyla buluştuğunda, din ile ahlak arasındaki gerilimi sorgulayan…
Søren Kierkegaard, *Korku ve Titreme*'de "Johannes de silentio" takma ismiyle, imanın derinliklerine dalıyor. Eser, 1843 yılında ilk kez okuyucuyla buluştuğunda, din ile ahlak arasındaki gerilimi sorgulayan cesur bir bakış açısı sunmuştu. Kitabın merkezinde, Tevrat’ın Yaratılış bölümünde yer alan İbrahim’in hikâyesi var: Tanrı’nın, geç yaşta sahip olduğu oğlu İshak’ı kurban etmesini emrettiği o trajik an. Kierkegaard, İbrahim’in bu emre boyun eğmekteki kararlılığını, onu bir katil mi yoksa gerçek bir mümin mi kıldığını sorguluyor. İmanın babası olarak anılan İbrahim’in duruşu, yazarı düşündürüyor: Çağdaşları nasıl olur da kendilerini onunla kıyaslayabiliyor? İman, ahlaki sınırları zorladığında ne kalır geriye? Bu soruların peşinde, Kierkegaard okuru imanın yalnızca inanç değil, aynı zamanda korku ve titremeyle yoğrulan bir yolculuk olduğuna davet ediyor.
