Kopuzun Son Ezgisi
Gün gelecek, rüzgâr bu çadırda fısıldadığım sözleri sana getirecek. O zaman, o kadim ezgileri gökyüzünden indireceksin. Bozkırla birlikte söyleyeceksin kopuzun son ezgisini. Ruhum senin ruhunla birleşecek Bu…
Gün gelecek, rüzgâr bu çadırda fısıldadığım sözleri sana getirecek. O zaman, o kadim ezgileri gökyüzünden indireceksin. Bozkırla birlikte söyleyeceksin kopuzun son ezgisini. Ruhum senin ruhunla birleşecek Bu…
Gün gelecek, rüzgâr bu çadırda fısıldadığım sözleri sana getirecek. O zaman, o kadim ezgileri gökyüzünden indireceksin. Bozkırla birlikte söyleyeceksin kopuzun son ezgisini. Ruhum senin ruhunla birleşecek Bu fani bedenden ayrıldığımda sizleri izleyeceğim, sizleri kutsayacağım. Anılarım hafızamın aynasında parlayacak. Her gülüşüm her öğüdüm yüreğinizde yankılanacak. Özlem, sevgimin bedeli olacak. Sizi yoracak. Özellikle seni yoracak ama güçlendirecek. Tıpkı benim seni yetiştirirken hissettiğim gibi. Tuğçe! Ayrılık birleşmedir, ölüm yaşamdır. Ben gidiyorum ama senin ellerinde diriliyorum. Bu çadır, bizim tapınağımızdır. Burada zaman durur, ruhlar buluşur. Hoşça kal demek istemiyorum çünkü hoşça kal, ardında bıraktıklarıyla hoş kalmayan bir boşluktur. Yüreğinin telleri daima titresin kızım! Kopuzumun sesi, senin sesinde sürecek. Seni izleyeceğim, anılarımı koruyacaksın. Özlemimi sevgiyle besleyeceksin. Ruhum, bu çadırda seninle kalacak. Her rüzgârda her ezgide, ben hep yanında olacağım. Ölüm bir adım geri, yaşam bir adım ileridir. Ben, seninle bu döngüyü ebediyen sürdüreceğim.” dedi.