Hayallerimizin peşinden giderken etrafımızdaki sesler bazen umut kırıcı olabiliyor: "Gerçekçi ol, bu mümkün değil." Peki, gerçekçiliğin sınırlarını kim çiziyor? Başkalarının dar ufku, kendi hayallerimizi…
Hayallerimizin peşinden giderken etrafımızdaki sesler bazen umut kırıcı olabiliyor: "Gerçekçi ol, bu mümkün değil." Peki, gerçekçiliğin sınırlarını kim çiziyor? Başkalarının dar ufku, kendi hayallerimizi küçültmemize neden olmamalı. Ne kadar zorlanırsak zorlanalım, vazgeçmemek gerekiyor. Unutmayalım, bir kuş ağacın dalına konduğunda korkmaz; çünkü güvendiği şey dal değil, kendi kanatlarıdır. Destek bulamasak bile, asıl dayanağımız kendimiz olmalı. Çünkü başkalarının fikirlerine fazlasıyla bel bağladığımızda, geriye dönüp baktığımızda elimizde tutarsız, başkalarının hayatı kalır. Kendi kanatlarımızla uçmayı öğrenmek, belki de en gerçekçi yol.
