Bilimsel ilerlemenin gerçek ölçütü, nicelik değil niteliktir. Araştırma sayısının artması, otomatik olarak daha fazla bilgi üretildiği anlamına gelmez; aksine, çoğu zaman yüzeysel çalışmaların yığınını ortaya…
Bilimsel ilerlemenin gerçek ölçütü, nicelik değil niteliktir. Araştırma sayısının artması, otomatik olarak daha fazla bilgi üretildiği anlamına gelmez; aksine, çoğu zaman yüzeysel çalışmaların yığınını ortaya çıkarır. Tıp alanında hakemlik yaparken karşılaştığım, metodolojik zaaflarla dolu makale teklifleri, bu gerçeği gözler önüne seriyor. Kontrollü randomize klinik deneyler, bilimsel doğruluğun temel taşıdır: Bir ilacın etkisini anlamak için tek başına yan etki oranlarına bakmak yeterli değildir. Örneğin, aspirin kullanımında anafilaksi görülme sıklığı yüzbinde üçken, plasebo grubunda bu oran yüzbinde bir ise, asıl önemli olan karşılaştırmadır. Bu durum, aspirinin riskini net bir şekilde ortaya koyar. Faz 3 klinik deneyler, yeni bir molekülün etkinliğini plasebo ya da mevcut bir ilaçla kıyaslayarak değerlendirir. Bu aşama, bir tedavinin gerçekten işe yarayıp yaramadığını belirlemenin kritik noktasıdır..
