İlk önce geldiler komünistleri alıp götürdüler, ben sesimi çıkarmadım. Beni ilgilendirmiyordu. Sonra Yahudileri aldılar toplama kamplarına, işkenceye götürdüler, ben yine sesimi çıkarmadım. Çünkü bana göre bir…
İlk önce geldiler komünistleri alıp götürdüler, ben sesimi çıkarmadım. Beni ilgilendirmiyordu. Sonra Yahudileri aldılar toplama kamplarına, işkenceye götürdüler, ben yine sesimi çıkarmadım. Çünkü bana göre bir şey yoktu. Sonra sosyal demokratları vumaya, hapse atmaya, toplama kamplarına götürmeye başladılar. Ben yine sesimi çıkarmadım. Çünkü bana dokunan yoktu. Bir gün kapım çalındı. Beni alıp toplama kampına götürdüler: İşkenceye… Hiç kimse ses çıkarmadı. Çünkü ses çıkaracak kimse kalmamıştı… (Martin Niemöller, Alman Papaz) Aslında bu sözler bize de pek bir tanıdık geldi, zaten gelmeli de, yakın tarihe şöyle bir göz gezdirince hani bir onlardan iki bunlardan zihniyetiyle önce koca bir ulusu korkuya boğdular sonra sahte dincileriyle insanımızı kendi türettikleri inanca yönelttiler, şunu anlıyoruz ki oyun aynı, sahne aynı ama bir tek değişiklik var kültürler ve oyuncular… Peki ya şimdi? Sıra sende mi acaba?
