Şevki Koca'nın *Koca Turgut Baba Divanı*, insanın varoluş serüvenini derin bir sorgulamayla ele alıyor. Ölümün soğuk yüzüyle karşılaşmadan önce, ruhun hesabını vermek gerektiğini hatırlatan dizeler, okuyucuyu…
Şevki Koca'nın *Koca Turgut Baba Divanı*, insanın varoluş serüvenini derin bir sorgulamayla ele alıyor. Ölümün soğuk yüzüyle karşılaşmadan önce, ruhun hesabını vermek gerektiğini hatırlatan dizeler, okuyucuyu bir ayna tutar gibi kendisiyle yüzleştiriyor. Dünya, bir geçiş köprüsü olarak görülürken, ahiretin kapıları aralanıyor; Kevser’in serinliği, Ali’nin nuruyla buluşuyor. Körlük sadece gözlerde değil, gönüllerde de aranıyor; hakikatin tekliği ise Muhammed-Ali yolunda gizli. Şair, "yarın da görürüm" diyenlerin gafletine işaret ederken, asıl görülecek olanın Allah olduğunu vurguluyor. Her satır, bir uyarı, bir çağrı niteliğinde; insanı, bu dünyada iken öte dünyanın hazırlığını yapmaya davet ediyor. Sözün gücüne inananlar için, bu divan bir rehber, bir sığınak oluyor.
