Kinâyenin, Arap dili ve belâgatı ile usûl-i fıkıhta ıstılah manaları birbirinden farklıdır. Klasik fıkıh eserlerinde bu iki manada da kullanılmaktadır. Kinâye, Arap dili ve belâgatında “hakikat manayı da içine…
Kinâyenin, Arap dili ve belâgatı ile usûl-i fıkıhta ıstılah manaları birbirinden farklıdır. Klasik fıkıh eserlerinde bu iki manada da kullanılmaktadır. Kinâye, Arap dili ve belâgatında “hakikat manayı da içine alacak şekilde hakikat mananın haricinde kullanılan lafızları” ifade eden bir kavram olup, bu sebeple mecazdan ayrılır. Buna mukabil usûl-i fıkıhta, mecaz, kinâyeyi de içine alacak şekilde umumi manada kullanılmış ve hakikat manada kullanılmayan tüm lafızlar mecaz olarak telakki edilmiştir. Ayrıca kinâyenin usûl-i fıkıhta hakikat ve mecazın bir bölümü olarak başka manada kullanılması da bu kavram/kavramların kapsam alanının anlaşılmasını zorlaştırmıştır. Bu eser, kinâyeli lafızların kapsam alanını belirtmek ve genel hatlarıyla kinâyeli lafızların fıkhî sonuçlarını ortaya koymak adına ilim talipleri için faydalı olacaktır.
