Bu bir kahramanlık hikâyesi değil. Bu bir acının teşhiri hiç değil. Altı yaşında sokağa atılan bir çocuğun, dokuz yaşında susmayı öğrenen bir bedenin, yurttan yurda taşınarak büyüyen bir hayatın hikâyesi bu…
Bu bir kahramanlık hikâyesi değil. Bu bir acının teşhiri hiç değil. Altı yaşında sokağa atılan bir çocuğun, dokuz yaşında susmayı öğrenen bir bedenin, yurttan yurda taşınarak büyüyen bir hayatın hikâyesi bu. Bir yatak değişti, şiddetin, istismarın ve yoksunluğun ortasından geçen bir çocuğun "bozulmamayı" seçme mücadelesini anlatıyor. Uyuşturucuya, suça, kolay kaçışlara hayır demeyi; hayatta kalmanın sadece nefes almak olmadığını gösteriyor. Bu kitapta büyük konuşmalar yok. Dram yok. Ajitasyon yok. Bir börekçi dükkânında uzanan bir el var. Bir yurtta paylaşılan sessiz kahvaltılar var. Bir çocuğun, kimse bakmazken kendine sahip çıkma iradesi var. Okur bu kitapta şunu görecek: Bazı hayatlar geriden başlar. Ama doğru zamanda değişen küçük bir şey, bütün yönü değiştirebilir. Yardım her zaman konuşarak gelmez. Bazen bir yatak değişir, hayat biraz nefes alır.