1950'lerin Türkiye'sinde futbol, adeta bir hayal kırıklıkları yığınıydı. Sahalar toz toprak içinde, ayakkabılar eksik, toplar yamalı. Bilimsel yaklaşımın esamesi okunmazken, federasyon daracık bir kalıba…
1950'lerin Türkiye'sinde futbol, adeta bir hayal kırıklıkları yığınıydı. Sahalar toz toprak içinde, ayakkabılar eksik, toplar yamalı. Bilimsel yaklaşımın esamesi okunmazken, federasyon daracık bir kalıba sıkışmış, hakemler amatörden öteye geçememişti. Altyapı diye bir kavram yoktu; yetenekler tesadüflere bırakılmıştı. İşte bu çorak topraklarda, ilkokul diplomasıyla yetinen Özkan Sümer'in hikâyesi başlıyor. Ailesinin karşı çıkışlarına rağmen tutkusundan vazgeçmeyen Sümer, yoklukları aşmanın yollarını aradı. Futbolu sadece oynamakla kalmadı, onu anlamaya, çözümlemeye koyuldu. Geceler boyu klasikleri, felsefeyi, bilimi didik didik ederek kendi okulunu kurdu. Görünmeyeni görmek, bilinmeyeni keşfetmek için durmadan araştırdı, öğrendi. Karanlıkta kalan bir spor dünyasını aydınlatmak için ömrünü adadı; önce oyunu kavradı, sonra onu yeniden inşa etti. Bilgi, kültür ve düşünceyle yoğrulan bir mücadele öyküsü...