Günler sensiz birer boşluğa dönüştü. Saatler, anlamsız bir bekleyişin içinde eriyip gitti. Uzaklık, bir daha hiç kapanmayacakmış gibi büyüdü. Her sabah umutla açtığım gözler, her akşam hüsranla kapandı…
Günler sensiz birer boşluğa dönüştü. Saatler, anlamsız bir bekleyişin içinde eriyip gitti. Uzaklık, bir daha hiç kapanmayacakmış gibi büyüdü. Her sabah umutla açtığım gözler, her akşam hüsranla kapandı. Gökyüzünün mavisi bile soluklaştı, eksik kaldı. Geceler, karanlığın ağırlığıyla beni boğarken, yalnızlığımın gölgesine sığındım. Senin yokluğunda zaman durdu, ama kalbim durmadı. Acı, her nefeste daha da derinleşti. Aşkın izleri, bir kelebeğin kanat çırpışları gibi hafif ama dayanılmazdı.
