Bazen hayvan olmak, kaçmanın, saklanmanın, gizlenmenin başka bir yoludur. Esasen “major” olan şey, bütün bunların açık seçik ifade edilmesiyken, “minör” olan; simgesel, sembolik ve biçimsel bir dil kurmaktır…
Bazen hayvan olmak, kaçmanın, saklanmanın, gizlenmenin başka bir yoludur. Esasen “major” olan şey, bütün bunların açık seçik ifade edilmesiyken, “minör” olan; simgesel, sembolik ve biçimsel bir dil kurmaktır, yani anlamı saklamaktır. Gözde Atalay’ın kaleminden doğan bu eser, kedilerin yaşamı üzerinden bireyi ve toplumu minör bir edebiyat felsefesiyle okuyarak, yersiz yurtsuzlaştırılmış anlamları yeniden yerli yurtlulaştırmaya niyet ediyor. Bu eser, kedilerin günlük yaşam rutinleriyle kente ve mekâna sığmaya çalıştıkları anları, kalplerindeki renkli yangın merdivenlerini ve arkadaşlarının zihnine yolculuklarını şiir diliyle görünür kılıyor. Ya da sadece sıcacık bir kahve eşliğinde politikaya, yönetişime ve demokrasiye nasıl yön verdiklerini itiraf ediyor.
