Toplumlar zaman zaman derin yaralar alır; korku ve umutsuzluğun gölgesinde, geçmişe sığınmanın cazibesine kapılır. İnsanlar birbirini anlamaktan çok suçlamayı seçer, "biz" ve "onlar" ayrımı her şeyi gölgeler…
Toplumlar zaman zaman derin yaralar alır; korku ve umutsuzluğun gölgesinde, geçmişe sığınmanın cazibesine kapılır. İnsanlar birbirini anlamaktan çok suçlamayı seçer, "biz" ve "onlar" ayrımı her şeyi gölgeler. Oysa bu karanlık anlarda en çok ihtiyaç duyulan şey, başkasının acısını kendi yüreğinde hissedebilmektir. Psikiyatri uzmanı Kemal Sayar, *Kayıp Arkadaş* ile bu sancılı dönemleri incelikli bir bakışla ele alıyor. Roman, kaybolan insani değerleri, unutulan merhameti ve parçalanan bağları ustaca işlerken, geçmişten bugüne uzanan bir aynayı okurun önüne seriyor. Goethe’nin son nefesinde "Işık!" diye haykırdığı söylenir; bugün ise yaralı ruhlar, "Merhamet!" diye fısıldıyor. Hâlâ acıyı duyabilenler, bu sesi duyanlar için...
