Edebiyat dünyasında mektup, çoğu zaman gölgede kalan ama derinlikli bir tür olarak karşımıza çıkar. Roman ya da şiirin aksine, mektuplar okurun beğenisini kazanma kaygısından uzak, yazarın en içten duygularını…
Edebiyat dünyasında mektup, çoğu zaman gölgede kalan ama derinlikli bir tür olarak karşımıza çıkar. Roman ya da şiirin aksine, mektuplar okurun beğenisini kazanma kaygısından uzak, yazarın en içten duygularını yansıtan bir ayna gibidir. Bu özgürlük, mektuplara benzersiz bir samimiyet ve doğallık kazandırır. Yazar, düşüncelerini, korkularını ya da endişelerini hiçbir süzgeçten geçirmeden kâğıda döker; bu da metnin hem kişisel hem de evrensel bir boyut kazanmasını sağlar. Üslubundaki rahatlık, içeriğindeki çıplaklıkla birleşince, mektup türü edebiyatın en özel köşelerinden biri haline gelir. Türk ve dünya edebiyatında bu denli kıymetli bir yere sahip olmasının sebebi de belki tam olarak budur: mektuplar, yazarın ruhuna açılan bir kapıdır.
