İnsanın doğasında var olan dayanışma içgüdüsü, tarih boyunca derin izler bırakmış bir gerçekliktir. İnsanlık, evriminin her aşamasında bu eğilimi korumuş, barış zamanlarında güçlendirmiş, felaket anlarında ise…
İnsanın doğasında var olan dayanışma içgüdüsü, tarih boyunca derin izler bırakmış bir gerçekliktir. İnsanlık, evriminin her aşamasında bu eğilimi korumuş, barış zamanlarında güçlendirmiş, felaket anlarında ise hayatta kalmanın anahtarı haline getirmiştir. Savaşların yıktığı, kıtlığın kasıp kavurduğu, zulmün gölgesinde ezilen toplumlarda bile, yoksul kesimler arasında bu yardımlaşma duygusu varlığını sürdürmüş, onları ayakta tutan bir umut ışığı olmuştur. Yönetici sınıfların acımasızlığına, yok edici güçlerin baskısına rağmen, halklar bu içgüdüyü kaybetmemiş, her yeni toplumsal dönüşümde ona sarılarak ilerlemenin yolunu bulmuştur. İnsanın yaratıcı zekası, bu köklü eğilimden beslenerek yeni çözümler üretmiş, geçmişin mirasını geleceğe taşımıştır.
