Uygarlık ekmekle, suyla, havayla beslenmez. Karşıdüşüncedir uygarlığı doğuran, yaşatan, geliştiren. Her çağda bizi uyanık tutan karşıdüşüncelerdir. “Elmanın yere düşmesinden”, “Aya değen ilk güdümlü…
Uygarlık ekmekle, suyla, havayla beslenmez. Karşıdüşüncedir uygarlığı doğuran, yaşatan, geliştiren. Her çağda bizi uyanık tutan karşıdüşüncelerdir. “Elmanın yere düşmesinden”, “Aya değen ilk güdümlü mermiye”dek. Fazıl Hüsnü Dağlarca’nın 1961-1962 yıllarında yayımlanan,“aforizma tılsımlı” Vatan Gazetesi yazıları Türkçeyi “ses bayrağım” diye niteleyen şairin dönemin ruhundan da beslenen düşünme pratiğini gösterirken, gerek felsefi içerikleriyle asıl yapıtı Şiirine açılan yalınlığı ve yoğunluğu birleştirerek belirli bir dil estetiğini, gerek kendi sözlüğünü ve gramerini oluşturması açısından belirli bir dil etiğini öne çıkarıyor. Toplumun düşünmediği, ağacın durduğundan. Senin yürüdüğünden toplumun düşündüğü.
