Dışarıda kalmanın ağırlığını taşıyan bir ses, arka sıralarda unutulmuşluğun izlerini sürüyor. İlk tercih olamamanın hüznü, solaklığın yalnızlığı, sorumlulukların gölgesinde kaybolan umutlar... Süt isteyen bir…
Dışarıda kalmanın ağırlığını taşıyan bir ses, arka sıralarda unutulmuşluğun izlerini sürüyor. İlk tercih olamamanın hüznü, solaklığın yalnızlığı, sorumlulukların gölgesinde kaybolan umutlar... Süt isteyen bir çocuk gibi, ilk seçimlerin peşinde koşarken geride bıraktığı her şey, yara gibi kabuk bağlamış yüreğinde. İki beden birbirine yaslandığında, sürtünen göğüslerin arasında açılan boşluk, "alo kardeşim" diye fısıldayan bir sesle doluyor. Kimse cevap vermiyor. Yalnızlık, mürekkep gibi akıyor sayfalara; kara, derin ve silinmez.
