Takvimler de bir oyun, oyuncak değil mi? Ya, akıp giden zaman? Oyundan başka ne ki? Bir tiyatro yeri değil mi dünya, hayatımız, içinde kaybolup gittiğimiz oyunlar ve resimler? Kardeş Resimler’de “Dünya…
Takvimler de bir oyun, oyuncak değil mi? Ya, akıp giden zaman? Oyundan başka ne ki? Bir tiyatro yeri değil mi dünya, hayatımız, içinde kaybolup gittiğimiz oyunlar ve resimler? Kardeş Resimler’de “Dünya Sahnesi”nde içinde kaybolup gittiğimiz resimleri derinlemesine irdeliyor Gültekin Emre. Berlin’in eşsiz sanat ortamında görme imkânı bulduğu onlarca resmi anlatıyor. Çünkü ona göre; hiçbir görüntü bir anlık değil, sonsuza kadar da kalıcı değil; bu yüzden de “gözün gördüğü görüntünün dayanılmaz çekiciliğinin yanında ressamın ruhunda olup bitenlerin dışa vurumu benim gördüklerim” diyerek tanımlıyor eleştirisini. 1986’dan 2012’ye kadar, birçok dergide yer almış resim eleştirisi yazılarının bir derlemesi Kardeş Resimler.
