Uzak bir çağrı yankılanır gibiydi sokaklardan: *"Şair! Şair!"* Sesleneni gördüğünde içinden geçen tek şey, o tanıdık hitabı duyunca neden durup "Buyurun" demeye cesaret edemediğiydi. Şairliği bir kalkan gibi…
Uzak bir çağrı yankılanır gibiydi sokaklardan: *"Şair! Şair!"* Sesleneni gördüğünde içinden geçen tek şey, o tanıdık hitabı duyunca neden durup "Buyurun" demeye cesaret edemediğiydi. Şairliği bir kalkan gibi önünde duruyordu belki, ama o an hissettiği yalnızca karmaşaydı. *Kardeş Payı*, bu sessizliğin içinde kaybolan bir adamın hikâyesini anlatıyor. Kelimelerle dans ettiğini sanan birinin, aslında ne kadar kırılgan olabileceğini gösteren, iç hesaplaşmalarla dolu bir yolculuk. Serdar Gündüz’ün kaleminden çıkan bu roman, şairin değil, şairlik maskesinin ardındaki insanın peşine düşüyor. Sözcüklerin gölgesinde kaybolan bir ruhun, kendini yeniden bulma çabasını sade ama derin bir dille aktarıyor. Her satır, bir iç çekişin, her bölüm, bir sorunun yankısı gibi. Okuyucu, sayfalar ilerledikçe, aslında hepimizin paylaştığı o gizli yalnızlığın izlerini sürmeye başlıyor.
