Mehmet Emin Akkeçi’nin bu ince ama derinlikli yapıtında, yüreğin kırılganlığı ile toprağın sabrını yan yana getiren bir anlatı yükseliyor. Berfin, yalnızca bir isim değil; umudun, öfkenin ve sessizce akan…
Mehmet Emin Akkeçi’nin bu ince ama derinlikli yapıtında, yüreğin kırılganlığı ile toprağın sabrını yan yana getiren bir anlatı yükseliyor. Berfin, yalnızca bir isim değil; umudun, öfkenin ve sessizce akan zamanın izlerini taşıyan bir sembol. Kışın soğuğunda eriyen kar misali, içindeki sıcaklık da bir o kadar geçici. Yazar, sevginin ve kırgınlığın nasıl iç içe geçtiğini, doğanın döngüsüyle insan ruhunun titreşimlerini ustaca örüntüleyerek gösteriyor. İlkbaharın müjdecisi toprak, yazın bereketini bağrında taşısa da, yarına dair umut belirsizliğini koruyor. Akkeçi, sözcükleri öyle bir dokuyor ki, sayfalar arasında gezinen rüzgârın sesini duyar gibi oluyorsunuz: hem hüzünlü, hem isyankâr, hem de umarsızca sevgi dolu.