Şiir gibi çocuklar doğuran kadınlarla birlikte şiir gibi bir dünya kurmanın telaşındadır şairler. O yüzden sıradanlığın dayanılmazlığı onlardan hep uzaktır. O yüzden tuhaf görünürler önemli adamların gözünde…
Şiir gibi çocuklar doğuran kadınlarla birlikte şiir gibi bir dünya kurmanın telaşındadır şairler. O yüzden sıradanlığın dayanılmazlığı onlardan hep uzaktır. O yüzden tuhaf görünürler önemli adamların gözünde. O yüzden halk içlerinde barındırdıkları bu insanları garip adamlar gibi görürler. O yüzden, sevdiklerinde bin kişiyi sevmiş gibi severler. O yüzden onlardan aldıkları ilhamla kimsenin göremediği geleceğin şehirlerini inşa ederler. O yüzden acıları da bin kişilik olur. Kimse onların derdini anlayamaz. Her şeyin var senin, derler ama bilmezler ki asıl olan eksik olunca, aslında onların hiçbir şeyi yoktur. Kelimeler meramı anlatmaya yetmez çoğu zaman. Bir şey söylemek ister insan bazen, söyleyemez. Bir tuhaf tutkunluk halidir bu. Ne dersen de bir yanı eksik kalır duyguların. İşte o an gözler bu garip ve tuhaf adamları arar. Çünkü onlar söylenmemiş kelimelerin mimarlarıdır. Kelimeler onlara gaipler âleminden fısıldanır. Ruhların yaratıldığı bir âlemden. Ve o yüzden şairlerin kelimeleri efsunludur. Aklın yetmeyeceği, ruhun sözlüklerinden devşirilmiş kelimeler onların elinden dökülür kâğıtlara. İşte siz ancak o sözlerle bir ruhun kapılarını aralayabilirsiniz. Kapı Korkuları, işte böyle şiirlerin kitabı.
