Osmanlı Türkçesi, Eski Oğuz Türkçesinden Türkiye Türkçesine uzanan süreçte, kendine özgü bir dil evresi olarak karşımıza çıkar. Bu dönemde yalnızca edebî eserler değil, toplumsal düzeni korumak ya da sorunlara…
Osmanlı Türkçesi, Eski Oğuz Türkçesinden Türkiye Türkçesine uzanan süreçte, kendine özgü bir dil evresi olarak karşımıza çıkar. Bu dönemde yalnızca edebî eserler değil, toplumsal düzeni korumak ya da sorunlara çözüm getirmek amacıyla kaleme alınmış belgeler de önemli bir yer tutar. Kanunnâmeler, padişahlar ve devlet adamları tarafından hazırlanan, dönemin hukuki ve idari yapısını yansıtan metinlerdir. Kanunî Sultan Süleyman dönemine ait *Kânûnnâme-i Osmânî*, Klasik Osmanlı Türkçesinin Arapça ve Farsça etkilerinin yoğun olduğu bir dilde yazılmıştır. Bu çalışma, *Kânûnnâme-i Osmânî*’yi inceleme, metin, dizin ve tıpkıbasım bölümleriyle ele alarak, dönemin dil özelliklerini ve Türkçenin söz varlığına katkılarını gözler önüne serer. Özellikle saray dili olarak kabul edilen kanunnâmelerde, yabancı kökenli sözcüklerin yanı sıra Türkçenin ne ölçüde kullanıldığını anlamak açısından değerli bir kaynaktır. Dönemin.
