Her şair, beyaz kâğıdın karşısına geçtiğinde aslında kendi iç denizine bir ağ atar. Bu kitap, 54 yıllık bir ömrün, Van’ın kadim coğrafyasından süzülen duyguların ve fırçadan taşan renklerin mısralara bürünmüş…
Her şair, beyaz kâğıdın karşısına geçtiğinde aslında kendi iç denizine bir ağ atar. Bu kitap, 54 yıllık bir ömrün, Van’ın kadim coğrafyasından süzülen duyguların ve fırçadan taşan renklerin mısralara bürünmüş halidir. Kenan Gezici imzası taşıyan bu eser, sadece bir şiir kitabı değil; aynı zamanda sessizliğin dile gelişi, yani bir anlamda “Lal Dilim” in feryadı ve hüznüdür. ... Ay yanıyor ay, nehrin ortasında hüzün. Yükseğe çıkarılmış dumanlı meşale sis. Kafamda zannetme dağılır bu sükûn. Kurtuluşun habercisi mi sandın, bu sitem. Yitip gidiyor anımsadığım yüzler bir bir. Dolaşmaz teninde dokunuşum, parçalanır. Uzun uzadıya yol arıyorum bir anlık seyir. Avuçlarımı sıcak tutar, her dokunuşum. Yüzünde güller açısı sevgili Mira.