Issız bir ay ışığı, paspasın altındaki anahtar... Eski bir radyodan yükselen türkü, toprağa düşen bir damla gözyaşı… Bir annenin fısıltısı, gurbetin bakışı, uykusuna bomba düşen çocuklar... Etem Usta’nın…
Issız bir ay ışığı, paspasın altındaki anahtar... Eski bir radyodan yükselen türkü, toprağa düşen bir damla gözyaşı… Bir annenin fısıltısı, gurbetin bakışı, uykusuna bomba düşen çocuklar... Etem Usta’nın şiirleri, gündelik hayatın içinden süzülen bu kırılgan anlara sessizce eşlik eder. Bu kitapta kelimeler fısıltıyla konuşur; çünkü içe gömülen sözler, sessizliğin içinde anlam bulur. Etem Usta; suskun zamanların, unutulmuş sokakların, geceden sarkan düşün kelimelerini yazar. Bu dizeler, yüzü güneşe dönük ama içi yorgun kalmış insanların sesidir. Kimi satırlar gece uykunu böler, kimi kelimeler yüzüne gölge gibi düşer. En derin şiirler, duymaktan kaçan kalplere yazılır.
