Bir çöl bitkisi ile dağların narin çiçeği, birbirinden uzak diyarların sakinleri olsalar da aynı gökyüzünün altında nefes alıyor. Biri kavurucu sıcağa, diğeri dondurucu soğuğa alışkın; yine de ikisinin de…
Bir çöl bitkisi ile dağların narin çiçeği, birbirinden uzak diyarların sakinleri olsalar da aynı gökyüzünün altında nefes alıyor. Biri kavurucu sıcağa, diğeri dondurucu soğuğa alışkın; yine de ikisinin de damarlarında aynı hayat akıyor, aynı güneşin ışığına muhtaç kalıyorlar. Fehmi Babat’ın bu ince ama derinlikli eserinde, farklılıkların ötesinde yatan ortaklıklar keşfediliyor. Kaktüsün sert dikenleriyle kardelenin yumuşak yaprakları, aslında aynı toprağın çocukları değil mi? Geceyi aynı ay aydınlatırken, gündüzü aynı güneş ısıtırken, sevgiye ve yakınlığa duyulan özlem de aynı değil midir? Kırk altı sayfada, hayatın küçük ama anlamlı ayrıntılarıyla buluşuyorsunuz.