Kâinatın uçsuz bucaksız derinliği seni yanıltmasın; sen yalnızca kendine biçtiğin değeri taşırsın. Ne eksik, ne fazla. Bu sonsuzlukta, vefasız bir evrenin yalnız sürgünü olduğunu hissetmek kaçınılmaz belki…
Kâinatın uçsuz bucaksız derinliği seni yanıltmasın; sen yalnızca kendine biçtiğin değeri taşırsın. Ne eksik, ne fazla. Bu sonsuzlukta, vefasız bir evrenin yalnız sürgünü olduğunu hissetmek kaçınılmaz belki. Ama unutma, her sürgün yeni bir başlangıçtır. Şiirler, içindeki fırtınaları kelimelere dökerek, anlam arayan yüreklere ulaşır. Bu dizeler de öyle; içindeki boşluğu doldurmak, kaybolmuş duygulara bir yön çizmek için yazıldı. Kâğıda dökülen her satır, yalnızlığın değil, aynı zamanda umudun da sesi olsun istiyor.
