Hollanda’nın soğuk duvarları arasında, her biri kendi hikâyesini taşımaya devam eden kadınlar var. Küçücük hücrelere sığdırdıkları yaşamlar, dışarıdan bakınca anlaşılmaz gibi görünse de, burada geçen her gün…
Hollanda’nın soğuk duvarları arasında, her biri kendi hikâyesini taşımaya devam eden kadınlar var. Küçücük hücrelere sığdırdıkları yaşamlar, dışarıdan bakınca anlaşılmaz gibi görünse de, burada geçen her gün yeni bir ders sunuyor onlara. 39 yaşındaki Feride, dört çocuğuna rağmen aldığı 12 yıllık cezayı "hak ettim" diyerek kabulleniyor; pişmanlık değil, dürüstlük yansıyor sesinden. Mina için acı, protez kolu ya da hücresi değil, çok daha derin bir yara. Gizem ise "İyi ki buradayım" diyecek kadar dönüşmüş iç dünyasında. Gaye ise İstanbul’dan gelen, bir yolculuk sırasında tutuklanan genç bir kadın; masumiyetini savunuyor, tıpkı diğerleri gibi. Bu sayfalar, hapishanenin gri koridorlarında saklı kalan gerçekleri, mahkûm kadınların kendi seslerinden aktarıyor. Her biri, yaşamın acımasız sınavlarından geçmiş, kimi kabullenmiş, kimi isyan etmiş, kimi ise burayı bir okul gibi görmüş. Kim bilir, belki de en büyük.
