Oya Gündüz Aksu’dan *Kaçış Rampası*, sessizliğin ve kopukluğun içinden yükselen bir ses gibi. Artık mektupların yerini almış şiirler, yanık uçlarıyla okurun eline tutuşturuluyor; her dize, bir zamanlar…
Oya Gündüz Aksu’dan *Kaçış Rampası*, sessizliğin ve kopukluğun içinden yükselen bir ses gibi. Artık mektupların yerini almış şiirler, yanık uçlarıyla okurun eline tutuşturuluyor; her dize, bir zamanlar paylaşılan ama unutulmaya yüz tutan duyguların izini sürüyor. Yüz sayfalık bu ince kitap, kaybolan bağların yerine geçen sözcüklerle örülmüş bir köprü kuruyor. Aksu’nun kalemi, yalnızlığın gölgesinde gezinen anları yakalıyor; kimi zaman bir nefes kadar hafif, kimi zaman bir çığlık kadar keskin. Her şiir, bir anıyı değil, o anının içindeki boşluğu anlatıyor. Okur, sayfalar arasında dolaşırken, kendi suskunluklarını da duyumsuyor; sanki her satır, bir zamanlar söylenemeyenlerin yerine geçiyor. *Kaçış Rampası*, durup dinlenmeyen hayatın içinde, bir mola verip kendi içine bakma çağrısı gibi.
