Acıların kabuğunu sıyırıp altındaki tazeliği bulmak, kimi zaman yarayı daha derinleştirir. Kalp, iyileşmeyi bir kurtuluş sanırken, aslında sadece yeni bir acının tohumlarını eker. Ayaklar, farkında olmadan…
Acıların kabuğunu sıyırıp altındaki tazeliği bulmak, kimi zaman yarayı daha derinleştirir. Kalp, iyileşmeyi bir kurtuluş sanırken, aslında sadece yeni bir acının tohumlarını eker. Ayaklar, farkında olmadan yanlış yollara sapar; utançla dolu adımlar, kendini affettirmenin imkansızlığını fısıldar. Gitmek lazım, evet, ama nereye? O evden hangisi çıkar: av mı, avcı mı? Kimse bilmeyecek, kimse anlamayacak. Yalnızca sessizlik, yalnızca içindeki o boşluğun yankısı kalacak. Kırık bir aynadan yansıyan yüzler gibi, geçmişin gölgeleri peşini bırakmayacak.
