Türkçe ve Japonca, kökenleri tartışmalı olsa da dilbilim dünyasında sıkça karşılaştırılan iki dildir. Bazı uzmanlar her ikisini de Ural-Altay dil ailesine dahil ederken, kimileri Türkçenin Altay grubunda yer…
Türkçe ve Japonca, kökenleri tartışmalı olsa da dilbilim dünyasında sıkça karşılaştırılan iki dildir. Bazı uzmanlar her ikisini de Ural-Altay dil ailesine dahil ederken, kimileri Türkçenin Altay grubunda yer aldığını, Japoncanın ise bağımsız bir dil olduğunu savunur. Ancak hangi görüş benimsenirse benimsensin, bu dillerin sondan eklemeli yapısı ve özne-nesne-yüklem sıralaması gibi ortak noktaları yadsınamaz. Bu benzerlikler, öğrenenler için büyük avantaj sağlasa da ayrıntılarda gizlenen farklılıklar kafa karışıklığına yol açabiliyor. Örneğin Türkçede öznenin yalın halde kullanılması gerekirken Japoncada "wa" ya da "ga" ekleri devreye giriyor. Veya Türkçede tek bir bulunma durumu eki varken Japoncada "ni" ve "de" gibi birden fazla seçenek bulunuyor. Peki bu ekler arasında nasıl bir işlev ayrımı var? Aynı anlama gelen bu yapılar hangi durumlarda tercih ediliyor? Bu kitap, Japonca ad durum eklerinin.