İnsan, kendi hatırasına sevgi ile bakmayı öğrendiğinde, başkalarının hatalarını daha kolay bağışlayabiliyor. İşte o zaman hayatın, tüm hataların, acıların, kederlerin kaba bir kabuk gibi sarmaladığı “inci”…
İnsan, kendi hatırasına sevgi ile bakmayı öğrendiğinde, başkalarının hatalarını daha kolay bağışlayabiliyor. İşte o zaman hayatın, tüm hataların, acıların, kederlerin kaba bir kabuk gibi sarmaladığı “inci” tanesi olduğunu fark ediyor. Bunu fark ettiğinde, ama laf olsun diye değil, bunu gerçekten içinde hissettiğinde, o “inci”nin kendisi olduğu bilincine varıyor. Hepinizin hayatı sarmalayan o katmerli kabuğun içindeki, kendinize ait olan “inci”yi bulabilmeniz dileğiyle...
