Eski kitapların tozlu raflarında, unutulmayı bekleyen bir hazine yatıyor: cönkler ve mecmualar. Bu el yazması defterler, geçmişin izlerini günümüze taşıyan sessiz tanıklar gibidir. Kimileri saz şairlerinin…
Eski kitapların tozlu raflarında, unutulmayı bekleyen bir hazine yatıyor: cönkler ve mecmualar. Bu el yazması defterler, geçmişin izlerini günümüze taşıyan sessiz tanıklar gibidir. Kimileri saz şairlerinin dizelerini, tekke ozanlarının ilahilerini barındırırken; kimileri de halkın gündelik hayatından kesitler sunar: dualar, fal metinleri, yöresel hikayeler, hatta büyüler... Mecmualar ise daha çok divan edebiyatının inceliklerini bir araya getirir; bir nevi o dönemin beğenilerini yansıtan antolojilerdir. Bu eserler, edebiyat tarihimiz için paha biçilmezdir çünkü kimi zaman bir şairin bilinen divanında yer almayan, yalnızca bu defterlerde saklı kalan şiirlerle karşılaşmak mümkündür. Her biri, yazıldığı dönemin kültürel dokusunu, estetik anlayışını ve hatta yazarının kişisel zevkini gözler önüne serer. İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi’nde kayıtlı 934 numaralı şiir mecmuasının incelendiği bu.
