Selim İleri, altmışına merdiven dayadığında kaleme aldığı bu romanda, İstanbul’un unutulmaya yüz tutmuş güzelliklerine yeniden can veriyor. Leylak kokulu sokakları, tenha banliyö trenleriyle Yeşilköy’e uzanan…
Selim İleri, altmışına merdiven dayadığında kaleme aldığı bu romanda, İstanbul’un unutulmaya yüz tutmuş güzelliklerine yeniden can veriyor. Leylak kokulu sokakları, tenha banliyö trenleriyle Yeşilköy’e uzanan yolculukları, henüz betonlaşmamış Yakacık’ın bağları, Bakırköy’ün sakin adımlarla keşfedilen köşeleri... Hepsi, zamanın tozlu sayfalarında kalmış gibi görünse de, yazarın satırlarında taptaze soluk alıyor. Kadıköy’ün ‘ü’sünü yitirmediği günler, Beyoğlu’na çıkanların loca ayırttığı Şehir Tiyatroları, dolunca hareket eden arabalı vapurlar... Bu şehir, bir zamanlar böyle miydi? İleri, İstanbul’un geçmişine duyduğu özlemi, hüzünle karışık bir hayranlıkla anlatırken, okuru da o dingin, huzurlu atmosfere davet ediyor. Kültürümüzün derin izlerini taşıyan bu roman, sadece bir aşk hikâyesi değil, aynı zamanda bir şehrin hafızasına tutulmuş zarif bir ayna.
