Bazen hayat, en güzel hediyesini patileriyle getirir. Kimi zaman içimizde kocaman bir boşluk olur, adı konmaz. Sessizliğe alışırız, eksikliğe tutunuruz. Sonra bir gün o gelir. Gözlerinin içine bakar, hiçbir…
Bazen hayat, en güzel hediyesini patileriyle getirir. Kimi zaman içimizde kocaman bir boşluk olur, adı konmaz. Sessizliğe alışırız, eksikliğe tutunuruz. Sonra bir gün o gelir. Gözlerinin içine bakar, hiçbir şey sormadan her şeyi anlar. Ve sadece varlığıyla içinizde tomurcuklar açtırır. Bu hikâye, bir köpeğin hikâyesi değil sadece; aynı zamanda bir kadının hayata yeniden dokunma, cesaretinin, dostluğun, kabullenişinin en saf hâlinin hikâyesi. O, çiçeklerin adını bilmeyen biriydi belki ama o köpeğiyle birlikte hayatın kokusunu yeniden almayı öğrendi. En sevdiği bahar çiçeği, yürüyen bir kalpti. Bir kuyruğun ucunda neşeyle savruluyordu.