İnsan ruhunun en karanlık koridorlarında yapılan cesur bir yolculuk… Yalnızlığın, kırılmanın, terk edilişin ve yeniden doğuşun izlerini taşıyan bu metin, “içimizdeki labirent” ile yüzleşmeye davet ediyor…
İnsan ruhunun en karanlık koridorlarında yapılan cesur bir yolculuk… Yalnızlığın, kırılmanın, terk edilişin ve yeniden doğuşun izlerini taşıyan bu metin, “içimizdeki labirent” ile yüzleşmeye davet ediyor okuru. “Işık Sandığım – Yangın”, insanın kendine söylediği en ağır sözleri, susarak bıraktığı en derin acıları ve günler geçtikçe küllenmeyen yangınlarını anlatıyor. Yazar, hayatın ağırlığını, kayıpların sarsıntısını ve ‘insan kalma’ mücadelesini bazen sarsıcı, bazen incelikli ama her zaman sahici bir dille aktarıyor. Yıkılmış duvarların arasında yeniden kendini kurmanın, içindeki karanlıkla hesaplaştıkça güç bulmanın ve en sonunda ışığın aslında insanın kendi içinde saklı olduğunun hikâyesi bu…