Sonbaharın gri göğünde kaybolan bir şehir, unutulmuş sokaklarında yalnızlığı fısıldayan insanlarla dolu. Yağmur damlaları, köprü altlarında yatanların hüznünü ıslatırken, rüzgâr bile onlara eşlik etmeyi…
Sonbaharın gri göğünde kaybolan bir şehir, unutulmuş sokaklarında yalnızlığı fısıldayan insanlarla dolu. Yağmur damlaları, köprü altlarında yatanların hüznünü ıslatırken, rüzgâr bile onlara eşlik etmeyi unutmuş sanki. Artık kimse toprağın kokusunu hatırlamıyor; sadece ayaklar altında ezilen umutlar kalmış. Gece, bu kimsesizlerin sessiz çığlıklarını saklamak için karanlığına çekiyor her şeyi. Sokaklarda başıboş dolaşan köpekler bile, bu yalnızlığa ortak olmaktan yorgun düşmüş gibi. Yağmur, iliklere işleyen soğukla birlikte, içindeki boşluğu dolduramayanların hikâyesini anlatıyor. Her damla, bir gözyaşı kadar ağır.
