Doğan Cüceloğlu’nun yaşam felsefesi, sadece sözcüklerde değil, her adımında somutlaşan bir duruştu. "Kendini göster" çağrısının egemen olduğu bir dönemde, o tam tersine, içsel aydınlığı seçti. Yaşadığı…
Doğan Cüceloğlu’nun yaşam felsefesi, sadece sözcüklerde değil, her adımında somutlaşan bir duruştu. "Kendini göster" çağrısının egemen olduğu bir dönemde, o tam tersine, içsel aydınlığı seçti. Yaşadığı zorluklar, onu insan olmanın inceliklerine daha da yakınlaştırdı; niyeti saf, hedefi netti: Her çocuğun özgürce büyümesini, potansiyelini keşfetmesini sağlamak. Bu uğurda ülkenin dört bir yanını dolaştı, gözlemlerini paylaştı, yazdı, konuştu. Şikâyet yerine anlama, umutsuzluk yerine emek vermeyi tercih etti. Bilim insanı titizliğiyle, bir çocuğun merakıyla, sevgiyle yaklaştı insanlara. Göz göze geldiği her bireyin yüreğine dokunmaya çalıştı; yalnızca görünürken değil, her an. Onun mirası, anılarda değil, yaşattığı düşünce ve ilhamda yaşıyor.
