İnsan doğasındaki yıkıcılık, doğuştan gelen bir içgüdü olmaktan çok, varoluşsal bir tepkinin sonucudur. Erich Fromm, bu kapsamlı çalışmasında saldırganlığın, bireyin gelişimini ya da türün devamını tehdit eden…
İnsan doğasındaki yıkıcılık, doğuştan gelen bir içgüdü olmaktan çok, varoluşsal bir tepkinin sonucudur. Erich Fromm, bu kapsamlı çalışmasında saldırganlığın, bireyin gelişimini ya da türün devamını tehdit eden unsurlara karşı bir savunma mekanizması olarak ortaya çıktığını vurguluyor. İlkel toplumlarda, bu tür tehditlerin azlığıyla birlikte savunma amaçlı saldırganlık da sınırlı kalmıştı. Ancak insanlık, zaman içinde karmaşık bir evrim geçirdi; ekonomik, siyasi ve kültürel yapılar, bu doğal tepkiyi farklı biçimlere büründürdü. Günümüzde, aile içindeki hiyerarşilerden uluslararası çatışmalara kadar uzanan bir yelpazede, insanlar birbirini baskı altına almaya devam ediyor. Fromm’a göre, bu durumun temelinde yatan engeller aşılabilseydi, daha barışçıl bir dünya mümkün olabilirdi. Farklı inanç sistemleri, dilleri anlamak yetmiyor; asıl zorluk, ortak bir anlayış zemini yaratmakta yatıyor. Gerçekçi bir bakış.
