Yaşamlar yaşıyoruz, Bize aitmiş gibi duran ama aslında bize ait olmayan yaşamlar… Ya benzemek istiyoruz ya da benzetmek… Ne kendimizi, Ne de kendimizin dışındakini; Olduğu gibi kabul etmiyoruz… Tüketiyoruz…
Yaşamlar yaşıyoruz, Bize aitmiş gibi duran ama aslında bize ait olmayan yaşamlar… Ya benzemek istiyoruz ya da benzetmek… Ne kendimizi, Ne de kendimizin dışındakini; Olduğu gibi kabul etmiyoruz… Tüketiyoruz, Bize ait olan ne varsa bir bir tüketiyoruz… Bir yaşam var yaşadığımız; soluklarımızı içinde aldığımız… Bir de yaşam var hayallerimizde… Hayal ile gerçek arasında gidip gelirken yaşam bir solukta akıp gidiyor… Ben, mutlu olmalıyım dedikçe mutluluk hepimizden usulca uzaklaşıyor; Ben, Sen, O, birlikte mutlu olmaya çalışmadıkça mutsuzluklar çığ gibi büyümeye; zaman ise akıp gitmeye devam edecek… Biz, mutlu olmalıyız… Bizi mutlu edecek olan; farklılıklarımız, düşüncelerimiz, hayallerimiz, inançlarımız, kültürlerimiz, dillerimiz, samimiyetimiz, hoşgörümüz… Düşünce özgür bırakıldıkça olgunlaşacak insan… Ve, daha yaşanılır olacak yaşam…
