Bazı yanlışların acısı, yıllar geçse de içimde tütmeye devam ediyor. Koşarak, nefesimi tutarak ya da duvarlara umarsızca çiziktirdiğim sözlerle geçeceğini sandım bu sancının. "Sensiz kumlar gibiyim" deseydim…
Bazı yanlışların acısı, yıllar geçse de içimde tütmeye devam ediyor. Koşarak, nefesimi tutarak ya da duvarlara umarsızca çiziktirdiğim sözlerle geçeceğini sandım bu sancının. "Sensiz kumlar gibiyim" deseydim, belki beni bağışlardı. Kim bilir? Ne tuzağa düştüğümü fark etmeden yeminler ettim; her şeyi çözeceğimi, bu köyden sırtımda yük olmadan ayrılacağımı sanıyordum. Oysa hayat, hesapta olmayan hikâyelerle karşıma dikilene kadar, kendi kurduğum hayallere inanmaktan başka bir şey yapmadım. Şimdi rüzgâr, yapraklarımı hiç bilmediğim bir yere savuracak. Bunu önceden kestiremezdim elbette.
