Psikolojideki yerleşik yaklaşımlar, bireyi çoğu zaman kendi başına var olan, bağımsız ve öz yeterli bir varlık olarak ele alır. Peki bu bakış açısı her kültürde geçerli midir? Doğu ve Batı toplumlarında…
Psikolojideki yerleşik yaklaşımlar, bireyi çoğu zaman kendi başına var olan, bağımsız ve öz yeterli bir varlık olarak ele alır. Peki bu bakış açısı her kültürde geçerli midir? Doğu ve Batı toplumlarında bireyselleşme süreçleri, aile yapıları ve ilişkiler nasıl farklılık gösterir? Türkiye, bu iki dünyanın neresinde durur? Güler Okman Fişek, yıllarını verdiği akademik çalışmalarını ve klinik deneyimlerini bir araya getirerek bu sorulara ışık tutuyor. Türkiye’nin ne tam bir Batı ne de tam bir Doğu toplumu olduğunu, kendine özgü bir sentez barındırdığını vurgulayan yazar, bu sentezi anlamanın anahtarının "ailevi benlik" kavramında yattığını söylüyor. Geleneksel hiyerarşilerin yerini daha esnek ilişkilere bıraktığı günümüz Türkiyesi’nde, aile bağlarının gücü ve yakınlık ihtiyacı azalmadan devam ediyor. Bu durum, bireyselleşme ile ailevi bağlılık arasında denge kuran özgün bir benlik yapısını ortaya çıkarıyor..
