Osmanlı İmparatorluğu’nun 18. yüzyılın sonlarından itibaren yaşadığı toprak kayıpları ve gerileme, merkezi otoriteyi köklü reformlara yöneltti. Askeri alandaki yenilikler zamanla devlet yapısının her alanına…
Osmanlı İmparatorluğu’nun 18. yüzyılın sonlarından itibaren yaşadığı toprak kayıpları ve gerileme, merkezi otoriteyi köklü reformlara yöneltti. Askeri alandaki yenilikler zamanla devlet yapısının her alanına yayıldı; Tanzimat’la birlikte siyasi, hukuki ve toplumsal düzenlemeler gündeme geldi. Ne var ki, Batı’daki gelişmelerle aradaki uçurum kapanamadı ve dönüşüm, biçimsel kalmaktan öteye geçemedi. Modernleşme çabaları, halk tarafından benimsenmek yerine yukarıdan dayatılan bir süreç olarak algılandı ve bu durum geniş kesimlerde tepkiyle karşılandı. Eleştirilerin en etkili araçlarından biri mizah oldu. Geleneksel işlevinin ötesinde, toplumsal rahatsızlıkları dile getiren ve baskılara karşı bir nefes alma imkânı sunan mizah, II. Meşrutiyet’in ilanıyla birlikte özgürlük ortamından yararlandı. Sansürün gevşediği bu kısa dönemde, yüzlerce mizah dergisi ve gazetesi yayımlandı. Ebru Davulcu’nun çalışması,.
