Yolun sonuna gelmiş birinin sesi bu: her yer bomboş, ayaklarının altındaki kumlar kaygan. Elinde sadece yedi notalık bir umut var, o da bazen çaresizliğin fısıltısına, bazen de direncin haykırışına dönüşüyor…
Yolun sonuna gelmiş birinin sesi bu: her yer bomboş, ayaklarının altındaki kumlar kaygan. Elinde sadece yedi notalık bir umut var, o da bazen çaresizliğin fısıltısına, bazen de direncin haykırışına dönüşüyor. Tek dileği, bu ıssızlığa bir vuslat, bir kurtuluş hikâyesi bırakabilmek. Kelimeler, tıpkı rüzgârda savrulan tozlar gibi, bir araya gelip dağılıyor; kimi zaman acıyı, kimi zaman bekleyişi anlatıyor. İçindeki koroyu dinlemek için susmak yetmiyor, her notayı ayrı ayrı duymak gerekiyor. Bu sayfalarda, yalnızlığın ve umudun ince çizgisinde yürüyen bir ruhun izlerini bulacaksınız.
