Cumhuriyet öncesi dönemde, eğitim bir milletin özgürlüğü ve ilerlemesi için en temel gereksinim olarak görülüyordu. Halkın aydınlanması, bireylerin esaretten kurtulup kendi kaderini tayin edebilmesi için okuma…
Cumhuriyet öncesi dönemde, eğitim bir milletin özgürlüğü ve ilerlemesi için en temel gereksinim olarak görülüyordu. Halkın aydınlanması, bireylerin esaretten kurtulup kendi kaderini tayin edebilmesi için okuma yazma bilmek şarttı. Bu nedenle eğitim sistemi, herkesin erişebileceği şekilde kademeli olarak düzenlenmişti. İlk adım, altı ile on üç yaş arasındaki çocuklara yönelik zorunlu ilkokul eğitimiydi; burada temel bilgi ve beceriler kazandırılıyordu. Ardından üç yıllık ortaokul aşaması geliyordu; bu süreçte fen ve sosyal bilimler gibi daha ileri düzey konular işleniyordu. Ortaokulun ardından gelen lise eğitimi, öğrencileri yükseköğrenime hazırlıyordu. En üst düzeyde ise Darülfünun, Tıp Mektebi, Hukuk Mektebi gibi yüksekokullar bulunuyordu; burada bireyler mesleklerini belirleyip uzmanlaşıyordu. Ancak eğitim sadece okul sıralarında bitmiyordu. Kitap okumaya devam etmek, yeni keşiflerden haberdar olmak ve.
