Bu eser, modern zamanlarda İslam düşüncesinin metafizik bir boşlukla karşı karşıya kaldığı bir dönemde, bütüncül bir hikmet anlayışı arayışına odaklanıyor. Perenyalist felsefenin önde gelen isimlerinden…
Bu eser, modern zamanlarda İslam düşüncesinin metafizik bir boşlukla karşı karşıya kaldığı bir dönemde, bütüncül bir hikmet anlayışı arayışına odaklanıyor. Perenyalist felsefenin önde gelen isimlerinden Frithjof Schuon ile İslam tasavvufunun derinlikli düşünürü İbn Arabi’nin metafizik yaklaşımları, titiz bir karşılaştırmaya tabi tutuluyor. Schuon’un Ekberî geleneğe ne ölçüde yakın durduğu, iki düşünürün "hakikat" kavramında buluştuğu ya da ayrıştığı noktalar, eserde detaylı bir şekilde irdeleniyor. Platoncu bir çizgide ilerleyen Schuon’un İbn Arabi ile hangi noktalarda örtüştüğü, hangi konularda farklılaştığı, özellikle onto-teoloji ve bilgi anlayışı bağlamında ele alınıyor. Yazar, İbn Arabi’nin felsefe ve kelamla ilişkisini, Schuon’un ise Eşarilik, geleneksel tasavvuf ve İbn Arabi eleştirilerini mercek altına alarak, iki düşünürün metafizik dünyalarını anlamaya çalışıyor. Bu çalışma, Schuon’un.