Bir Tatlı Huzur’un huzursuzlarından biriymiş işte’’ Adı huzurla anılan bir huzurevinde, ilaç saatleri, resim dersleri, koro çalışmaları ve kameraya gösterilecek gülümsemeler arasında günlerini geçiren…
Bir Tatlı Huzur’un huzursuzlarından biriymiş işte’’ Adı huzurla anılan bir huzurevinde, ilaç saatleri, resim dersleri, koro çalışmaları ve kameraya gösterilecek gülümsemeler arasında günlerini geçiren yaşlılar... Nezaket Hanım, Selami Bey, Mebus Bey ve diğerleri, unutulmaya bırakıldıkları bu yerde hâlâ hatırlıyor, gülüşüyor, birbirlerine tutunuyorlar. Eski Yeşilçam oyuncusu Pervin Korcan’ın “Bir Tatlı Huzur”a gelişiyle birlikte yıllar önce kapandığı sanılan defterler yeniden açılıyor; afişler, gazete kupürleri, itiraflar ve suskunluklar birbirine karışıyor. Attilâ Şenkon, Huzursuzlar’da yaşlılığın kırılgan dünyasından vicdana, şöhretin geçiciliğinden bastırılmış pişmanlıklara uzanan hüzünlü ve keskin bir anlatı kuruyor. Buraya bırakılanlar kadar onları bırakıp gidenlerin de hesaplaşması gerekmiyor mu vicdanlarıyla?
