Yalnızlık bazen en samimi dost, en güvenilir sığınak olur. Kalabalığın gürültüsünde kaybolan sesler, anlamayan bakışlar, duymazdan gelen kulaklar arasında kaybolup gitmektense, kendi sessizliğinde huzuru…
Yalnızlık bazen en samimi dost, en güvenilir sığınak olur. Kalabalığın gürültüsünde kaybolan sesler, anlamayan bakışlar, duymazdan gelen kulaklar arasında kaybolup gitmektense, kendi sessizliğinde huzuru aramak... Çağrı Öztürk'ün bu ince ama derinlikli romanı, insanın iç dünyasında açtığı yalnızlık bahçesini anlatıyor. Altmış altı sayfada, sözün gücünü hissettiren bir yolculuğa çıkıyor; duyulmayan sözlerin, anlaşılmayan duyguların yerine, kendi varlığında bulduğu dinginliği keşfediyor. Yalnızlığın yalnız olmadığını, aksine en gerçek benliğiyle buluşma fırsatı sunduğunu gösteren bir eser.
