Mahzun, yitik gülüşü düşmüş... Hüzün hüzün öksüzlüğü sırıtıyor, yüreğimin...! Bir kulak verebilsen, Köşe başındaki, kırık-dökük camlarıyla, sıvası dökülmüş, boyasının yerinde yeller esen... ''Terk ettiğin'' o…
Mahzun, yitik gülüşü düşmüş... Hüzün hüzün öksüzlüğü sırıtıyor, yüreğimin...! Bir kulak verebilsen, Köşe başındaki, kırık-dökük camlarıyla, sıvası dökülmüş, boyasının yerinde yeller esen... ''Terk ettiğin'' o eski eve. Sinmişliğiyle yürek sızılarımın... Dillenmişliğinde anıların... Camlarla, taş duvarlar sana... Senden sonra, nem kaldığını! Ah...ahhh bir kulak verebilsen... Ah bir kulak verebilsen... Senden vefalı çıkan, o camlarla, taş duvarlara...
