Sus, sesini duymak istersem fısıltılar yeter Sevmek istersem bahaneler yeter Dokunmak istersem, gökyüzünden yağmur düşer Kokunu istersem denizlerden meltem eser Işıldayan su bile sana benzer Ölümden önce sen…
Sus, sesini duymak istersem fısıltılar yeter Sevmek istersem bahaneler yeter Dokunmak istersem, gökyüzünden yağmur düşer Kokunu istersem denizlerden meltem eser Işıldayan su bile sana benzer Ölümden önce sen gel yeter Bahanem çok, sen sev yeter ” Hakan’ın okuduğu şiir kitaplarında dediği gibi aşk denilen şey imkânsızı sevmekti. Aşk; acı çekince kutsaldı. Sancar kendi kendine sordu: Peki, âşık olmaya hazır mısın? Acıya, ıstıraba, hasrete ve her şeye rağmen gülmeye hazır mısın? Aşkı tam anlamıyla yaşamak aslında cenneti yaşamaktı. Cennete gitmek için hazırlanılan yollar engeller ve acılarla doluydu. Gerçek aşkı hak etmekse yine acı dolu yollardan geçmekti. Gerçek aşkın aslında cennet olduğunu şimdi anladı. --
