Yaratılışın ilk anlarında Tanrı vardı; sözüyle evreni, göğü ve yeri var etti. Altıncı gün, kendi yüceliği için insanı yarattı, ona her şeyi emanet etti. Kadını da erkeğin yanında, ona destek olsun, soyunu…
Yaratılışın ilk anlarında Tanrı vardı; sözüyle evreni, göğü ve yeri var etti. Altıncı gün, kendi yüceliği için insanı yarattı, ona her şeyi emanet etti. Kadını da erkeğin yanında, ona destek olsun, soyunu sürdürsün diye erkeğin kaburga kemiğinden biçimlendirdi. Yedinci gün dinlendi ve o günü kutsadı ki insanlar da dinlenmeyi öğrensin. Adem, Tanrı’nın kendisinden yaratılan Havva’yı görünce onu sevdi, birleştiler ve tüm insanlığın atası oldular. Tanrı onlara bu isimleri verdi; tenleri karışıktı. Sonra Adem’e, yarattığı tüm canlılara ve nesnelere isim verme görevini verdi. Böylece insan, yaratılışın merkezine yerleşti; dünyayı anlamlandırma sorumluluğunu üstlendi.